سنبل الطيب

Valeriana officinalis

Valerian

Valerianaceae




معرفي و گياهشناسي
گياهي است علفي و چندساله، با ارتفاع 50 تا 150 سانتي متر، داراي ساقه اي توخالي و استوانه اي شکل، برگهاي آن منقسم به 7 تا 11 برگچه هستند که به صورت متقابل بر روي ساقه ديده مي شوند. گل هايش به رنگ سفيد يا صورتي مي باشند که به صورت گل آذين ديهيم ديده مي شوند. ميوه اش فندقه اي تخم مرغي شکل است و بذرها در اين گياه داراي پاپوس هايي هستند که سبب سهولت انتشار آنها مي شوند.




پراکنش و نيازهاي اکولوژيکيسنبل الطيب در مناطق معتدل و مرطوب اروپا و آسيا مي رويد و در کشورمان در مناطق شمال غربي و اطراف اصفهان به صورت خودرو ديده مي شود. سنبل الطيب گياهي است که به هواي معتدل و رطوبت فراوان در طول رويش نياز دارد



کاشت، داشت و برداشت
تکثير سنبل الطيب به دو شيوه ي کلي انجام مي شود: الف) از طريق بذر که اهميت بيشتري دارد.  ب) از طريق رويشي (تقسيم بوته)
تکثير سنبل الطيب معمولا از طريق بذر و به صورت غيرمستقيم (ابتدا کشت بذور در خزانه و سپس انتقال آنها به زمين اصلي) انجام مي شود. در طول فصل رويش خاک دادن پاي بوته ها در صورت مشاهده ي خروج ريشه ها از زير خاک، دادن مقداري کود ازته به صورت سرک و مبارزه با علف هاي هرز بسيار اهميت دارد.

برداشت شامل جمع آوري ريشه هاي گياهان دوساله در پائيز يا زمستان مي شود

ريشه ي سنبل الطيب داراي اسانسي است که اهميت فوق العاده اي در صنايع دارويي دارد. مهمترين اجزاي اسانس سنبل الطيب عبارتند از: والرون، آلفا پينن، بتا پينن، اسيد ايزو والرنيک و ... .

خواص درماني و کاربردريشه و ريزوم هاي سنبل الطيب داراي خاصيت آرامبخش، ضد افسردگي، مقوي اعصاب و ضد بي خوابي هستند.


نحوه ي مصرف: مقدار يک گرم از ريشه ي تميز شده ي اين گياه به صورت دم کرده به تعداد سه مرتبه در طول شبانه روز

احتياطات مصرف: مصرف مقادير زياد اين گياه سبب سردرد و تپش قلب مي گردد.