مهمترين عوامل ايجادکننده درياچه ها و تالاب ها

 

 

 

1- درياچه هاي زمين ساختي (تکنوتيکي)

2- درياچه هاي يخچالي

3- درياچه هاي کارستيک

4- درياچه هاي آتشفشاني

5- درياچه هاي ناشي از فرايندهاي ساحلي

6- درياچه هاي ناشي از ريزش و لغزش زمين

7- درياچه هاي ناشي از عمل باد

8- درياچه هاي ناشي از عمل آبهاي جاري

9- درياچه هاي ناشي از فعاليت هاي زيستي جانداران

10- درياچه هاي متئوريتيک (شهاب سنگي)

11- درياچه هاي ناشي از فعاليت هاي انسان

 

از نظر زمين شناسي درياچه هاي دنيا بدون استثناء جوان و داراي عمرهاي کوتاهي هستند.درياچه هاي تکنوتيک درياچه هايي هستند که در اثر تغييرات داخلي زمين و حرکت هاي دروني بوجود آمده اند و اکثراً عميق مي باشند.اين درياچه ها منشاء Tertiaer (tertiaer دوره اول از دوران Noetoikum که به آن دوره زغال سنگ قهوه اي نيز مي گويند که خود به ائوسن،اليگوسن و ميوسن و پيلوسن تقسيم مي شود)دارند،درياچه هاي تانگانيکا و بايکال که هر يک متجاوز از 1500 متر عمق دارند از اين نوع هستند.برعکس درياچه هاي تکتونيک که در اثر فعل و انفعالات داخلي زمين ايجاد شده اند،درياچه هاي سدي منشا،خارجي دارند.اين درياچه ها بيشتر توسط يخچال هاي طبيعي و يا ريزش کوه ها بوجود آمده و عموماً کم عمق مي باشند.

درياچه کار و درياچه هاي دره اي و بزرگ شمال کوه آلپ در اثر فرسايش کوه ها،يخچال هاي طبيعي به وجود آمده اند.شناخت اين که يک درياچه چه منشايي دارد براي مطالعه مرفولوژي – ذخيره گرما و ميزان مواد موجود در آن حائز اهميت است.برخي از درياچه هاي معروف از قبيل بالاتون در مجارستان هنوز منشا آن مشخص نشده است.چاله اغلب درياچه هاي بزرگ دنيا منشا تکتونيکي دارد.درياچه خزر که وسعت آن از بعضي درياهاي داخلي و کناري هم بزرگتر است در اثر حرکات خشکي زايي ايجاد شده است.اين درياچه و همچنين درياچه آرال در شرق آن،بقاياي درياهاي قديمي است که پس ازتحولات زياد سرانجام در دوران چهارم به شکل کنوني درآمده اند. حوضه تالاب پريشان (فامور) و دشت کازرون در ناوديسي واقع شده که قسمت بزرگي از آن را رسوبات دوران چهارم پر کرده است.ناوديس ها و طاق ديس ها پديده هايي هستند که در اثر عوامل کوه زايي و تکتونيک ايجاد مي گردند.پس مي توان گفت که چاله تالاب پريشان منشاء تکتونيکي (زمين ساختي) دارد از طرف ديگر تالاب پريشان در منطقه چين هاي کوه پايه زاگرس واقع شده است.چين خوردگي هاي مزبور تقريباً همزمان با رشته جبال آلپ بوده است که از اواخر دوران دوم شروع و به اواخر دوران سوم ختم مي شود.